یکی میاد حرف بزنه؟

اما مردانه و صادقانه ..........

           سوختم .

من پر از خاطره دویدن هستم

فقط میشه گفت زندگی سخت است

من خسته شدم .....

میشه یکم بشینم؟

خدا معلم را ميرساند

از یاد برده بودم عاشق فریاد نمیزند ...از یاد برده بودم برای داشتن باید بیشتر ایستاد ....از یاد برده بودم عاشق زندگی نمیکند عاشق بر زمین قدم نمیزند....

کوهی را که پشتم بود و من به نام اش قسم می خوردم .....از یاد بردم

رودخانه خروشان را که تن را در آن شستشو میدادم......از یاد برده بودم

باد حامی را از یاد برده بودم

روزهای ترس را از یاد برده بودم

شانه را از یاد برده بودم

نامم را از یاد برده بودم

با غرور میگویم اشتباه کردم مرا ببخش عشق ....زمینی شدم .... 

چیزی که منو به نوشتن تو این وبلاگ وا میداشت٬دلی بود که شکست....

با اشک التماس کردن دلت میشکند

و تمامیتت سکوت میشود وبس

ری را به سکوت رسیدی در فریاد ................

و هیچ کس نیست ....

و تو خیلی ساده و بی بهانه اشکات راه میفته ...

و دیدی چه ساده بهانه میگیری؟

چند بار به این حال رسیدی .......

و در بسیاری موارد میز برای آدمی بزرگ....

و چه تلخ...................

و قلمم از کار افتاد

و باز رسیدیم به این روز تنها چند ساعت مانده ..........................

و بار دیگر در این روز جای او خالیست ...................

و من  در چنین روزی دلم برای او که دیگر نیست ...تنگ می شود .....